Zduńska Wola sprzyja...ale komu?

            Miało być nowe otwarcie z nowym hasłem i logiem promującym miasto, miał być nowy wizerunek, a ostatecznie narażono Zduńskiej Wolą na śmieszność w całym regionie. Nieczytelny i kiepski logotyp oraz  hasło, które nie dość że jest nieodpowiednie, to jeszcze okazało się, że  niemal identycznym hasłem od ponad dwóch lat posługuje się Wieluń. Nie wiedziała o tym łódzka firma, która na zlecenie MDK-u  przygotowywała logo i hasło, nie wiedzieli o tym miejscy specjaliści od promocji, szczególnie główna specjalistka w tej kwestii. A wiedzieć powinni! 

Obecnie odpowiedzialny za promocję Miejski Dom Kultury nieudolnie próbuje coś nowego wyciągnąć od firmy, która opracowała logo i hasło. Nieudolność osób odpowiedzialnych po stronie miasta za ten falstart jest znamienna i wyraźnie obrazuje chaos i bylejakość jaka w mieście na wielu płaszczyznach jest obecna. Sfera promocji, której miasto w praktyce nie ma, jest dobitnym przykładem nieudolności obecnej władzy, a budowanie marki miasta to jedynie kolejna zagrywka obecnego prezydenta, mająca przysłonić brak realnej koncepcji rozwoju Zduńskiej Woli.  Warunkiem pozytywnego postrzegania miasta nie są poukładane w różnych wariantach kolorowe trójkąty i zapożyczony slogan ale spójna koncepcja zmian rozwojowych, uporządkowana oferta inwestycyjna, logicznie zaplanowane i realizowane inwestycje infrastrukturalne, posprzątane ulice, chodniki i miejsca publiczne oraz dbanie o interes mieszkańców i budowanie tożsamości miejskiej czyli elementów, które identyfikują Zduńską Wolę i łączą je emocjonalnie z mieszkańcami.

            Niestety, działanie obecnych władz miasta nie tylko obniżają poziom identyfikacji zduńskowolan ze swoim miastem ale wręcz redukują go do zera. Miasto zamiast być miejscem do twórczej kreacji, przede wszystkim dla młodych ludzi, jest obecnie odpychającym folwarkiem, w którym realizowane są ambicje wąskiej grupki decydentów. Nie dziwi zatem fakt, że wielu młodych, wykształconych i twórczych zduńskowolan opuszcza bezpowrotnie to miasto. Bo co ma ich tutaj zatrzymać? Skatepark, który może powstanie na...zimę, ratusz, na którym zegar nawet nie jest sprawny czy może kolejne wizje, plany i koncepcje..., które niebawem tradycyjnie już zalegną w miejskim archiwum. Wielu zduńskowolan mówi, że jeszcze kilka lat temu traktowało swoje miasto jako swoistego genius loci (ducha opiekuńczego, siły opiekuńczej), tymczasem obecnie mieszkańcy nie mają co liczyć na swoje miasto i jego obecne władze, bowiem opieką roztaczają one jedynie swoich apologetów czyli ludzi bezkrytycznie przytakujących poczynaniom obecnej ekipy. Wśród tych ludzi jest wielu, którzy może i myślą inaczej ale roztoczona „opieka” nad nimi i ich rodzinami nie pozwala im na jakąkolwiek swobodę w wyrażaniu myśli. Reprezentowany ma być jedynie interes grupy, wtłaczany w umysły mieszkańców poprzez propagandowe zagrywki jako interes ogółu mieszkańców. Zamiast zapewnić mieszkańcom poczucie bezpieczeństwa i identyfikacji z własnym miastem, funduje nam się ciągłe mgliste zapowiedzi oraz działania rozmijające się z oczekiwaniami zduńskowolan. Nawet nie zapytano mieszkańców czy podoba im się nowe hasło i logo, ba, nawet nie zapytano radnych koalicyjnych, którzy już publicznie wyrazili swoją dezaprobatę dla tych nowych symboli miasta.. Szkoda tylko, że ci sami radni nie specjalnie dopatrują się przyczyn tej kompromitacji i marnotrawienia pieniędzy z miejskiej kasy, bowiem przyczyna nie leży tylko po jednej stronie, a jest ciągiem zdarzeń mających swój początek w gabinecie prezydenta i dyrektora MDK-u (bez względu na to, kto tam faktycznie podejmuje decyzje).

To społeczność lokalna tworzy tożsamość miasta i należy docenić w tej kwestii kreatywność wielu zduńskowolan. Nie ratusz, jak to próbuje wmówić obecny prezydent tworzy pozytywny wizerunek miasta ale potencjał jego mieszkańców. Przyszłe władze miasta powinny podejmować działania mające na celu wzmocnienie relacji pomiędzy miastem a jego mieszkańcami. Zgodzić się w tym miejscu należy z stwierdzeniem byłego sekretarza miasta, że zduńskowolanom należy przywrócić poczucie dumy ze swojego miasta. Dodam tylko, że należy jeszcze przywrócić godność temu miastu, którą obecne władze mocno zadeptały. Zduńska Wola powinna stać się miejscem, do którego będzie się wracać jak do domu  - godnego domu.

Wiktor Woland

Inwestycyjne erzace ?

  "  Są takie miejsca, które, choć powinny tętnić życiem, jedynie straszą (...)  budowle, które zostały wybudowane z rozmachem i wielką pompą, ale ludzie nie chcieli do nich przychodzić. Są także porzucone obiekty, których koszty budowy przerosły inwestorów, a oni z chorej ambicji nie potrafili w porę wycofać się z inwestycji." (Onet 08.06.2013 r.)

  To cytat cytatu z mojego wcześniejszego wpisu zamieszczonego na tym blogu rok temu. Czas płynie nieubłaganie, także dla samorządowców i budowlańców. Oto mamy 1 lipca 2014 roku. Już od kilku miesięcy powinniśmy cieszyć się z możliwości korzystania z pomieszczeń ratusza. Już nie pamiętam kto to śpiewał, ale myślę, że Piotr   Niedźwiecki  razem  z  Andrzejem  Brodzkim  chętnie  by zaśpiewali ; „Nieważne    słowa,   które na wiatr są puszczane, nieważne obietnice wszystkie te niedotrzymane. ” Czy aby na pewno nieważne? Ważne! Bo to wszak nasze pieniądze wyrzucane są w błoto, to nasze nadzieje na rzeczywiście piękną Zduńską Wolę ulatują z wiatrem.

  Czym jeszcze przychodzi nam się „cieszyć” wraz z nastaniem lata? Jak powiedział pełen dumy Niedźwiecki – nowym obliczem targowiska na ul. Mickiewicza. Porównajcie plany z rzeczywistością. Porównajcie terminarze z faktycznym zaawansowaniem prac, że nie wspomnę o braku ogrzewania w oddanym właśnie budynku administracyjnym. Przedłużanie czasu każdej inwestycji to dodatkowe koszty.  To wszak abecadło każdego inwestora! Choć jak widać na przykładzie Zduńskiej Woli nasi inwestorzy opuścili tę lekcje. Pytanie jest,  czy tylko tę ?

  Kolejnym inwestycyjnym powodem do dumy jest oczywiście   przedszkole przy szkole na osiedlu Południe. Mam ogromną świadomość jak bardzo jest ono potrzebne dla tego osiedla jak i zresztą dla całej Zduńskiej Woli. Obserwując jednak przebieg prac, jestem pełen obaw co do ich jakości i co do dotrzymania terminu jego oddania. Chciałbym  akurat w tym przypadku się bardzo mylić. Jednak jak wielu,  nie mam za grosz zaufania do tzw. nadzoru w wykonaniu Andrzeja Brodzkiego. Bo czyż to nie jego „dzieckiem” jest kompletnie sfuszerowana  bieżnia na Pogoni, czyż to nie  jego „dzieckiem” jest niewymiarowa sala gimnastyczna w szkole w Karsznicach. Dziś jego  kolejnym sztandarowym produktem jest to właśnie przedszkole. Czy będzie to przedszkole z prawdziwego zdarzenia czy raczej produkt przedszkolopodobny, czas pokaże. Możemy być pewni jednego, że wraz ze zbliżającymi się wyborami nastąpi cudowne przyspieszenie, tylko czy w związku z tym, jakość tych prac czasami nie ucierpi? A to będziemy odkrywać wraz z upływem czasu i jestem przekonany, że nie będą to miłe odkrycia.

 „ Są takie miejsca, które, choć powinny tętnić życiem, jedynie straszą ...” . Ile takich miejsc w spadku po tej ekipie będzie w naszym mieście?

Max Weber

Zduńskowolska Arka Noego wg Niedźwieckiego.

 Ostatnia sesja rady miasta może przejść do historii z co najmniej trzech  powodów. Z powodu nieuzasadnionego uzyskania absolutorium przez Piotra Niedźwieckiego, z powodu stylu  jego wystąpienia oraz z zawartości tegoż  wystąpienia.

  Piotr Niedźwiecki nie powinien otrzymać absolutorium i nie mam co do tego najmniejszych wątpliwości. Jego  zarządzanie (to strasznie dużo powiedziane w jego przypadku) głównie polegało na zadłużaniu miasta i to  za sprawą tego z VII kadencji, na kolejnych obiecankach, karuzelach kadrowych, a przede wszystkim na nieróbstwie czego dowodem jest mizeria w pozyskiwaniu środków unijnych, w porównaniu  choćby z miastami  sąsiadującymi. To także wynik chaosu w zarządzaniu kadrami, który w ciągu ostatnich pięciu latach,  osiągnął poziom absurdu.

   Wróćmy do budżetu. Ktoś powie - przecież zrealizował zatwierdzony na 2013 rok budżet. To prawda, ale jest to budżet zatwierdzony przez jego koalicję. Budżet którego wykonanie zadłużyło Zduńską Wolę do niespotykanego, w historii tego miasta, poziomu. Budżet, którego wydatki, poza tymi wynikającymi z dotacji i subwencji,  dotyczą głównie ratusza. Ratusza którego budowa dołuje i dołować będzie przez kolejne lata finanse naszego miasta. Budżet, co do którego rzeczywiście regionalna izba obrachunkowa, nie wniosła szczególnych uwag, ale wbrew zachwytom Niedźwieckiego wzięła go pod uwagę tworząc opinię o założeniach finansowych na lata następne. W tej opinii zawarła swego rodzaju ostrzeżenie, którego głównym punktem jest  podkreślenie  braku możliwości dalszego zadłużania się. Już obecnie, biorąc pod uwagę aktualnie obowiązujące reguły obliczania dopuszczalnego poziomu spłaty zadłużenia RIO twierdzi, że przy choćby minimalnym zachwianie wykonania, głównie dochodów ze sprzedaży majątku, zostanie przekroczony dopuszczalny wskaźnik, a w konsekwencji dojdzie do ruiny finansowej Zduńskiej Woli. Taka jest rzeczywistość miasta i ani szeroki sztuczny uśmiech ani ekspresyjne, nieskoordynowane ruchy  Niedźwieckiego, ani wymienianie rozgrzebanych inwestycji  ani grożenie palcem opozycji tego nie zmienią.

  Styl wypowiedzi Niedźwieckiego już wielokrotnie był poruszany przeze mnie. Głównie chodził o jego pezepeerowski charakter. Komunistyczną agitatorską kwiecistość. Styl na poziomie gminnego sekretarza PZPR. Dziś możemy jeszcze dodać : styl prostacki, arogancki dający obraz jego kultury, a w zasadzie braku kultury. Piotr Niedźwiecki widać uznał, że publiczne obsobaczenie radnej opozycyjnej doda mu splendoru, a może i męskości. I rzeczywiście dodało głównie męskości i to takiej na poziomie żula spod budki z piwem (starsi wiedzą o co chodzi, młodsi niech zapytają rodziców).

  Tak się kilkakrotnie zdarzyło, że bywałem w urzędzie za czasów, gdy był wiceprezydentem, a i w początkowym okresie jego prezydentury także. W urzędzie przebywał rzadko, a jeżeli już to tylko rano i głównie  czas poświęcał na  czytanie gazet i to ich ostatnich stron. Może miałem pecha i przychodziłem nie w porę? Być może. Nie wiem czy to co pił to była kawa, herbata czy bóg wie co, ale z relacji obecnie tam pracujących niewiele się i dziś zmieniło. Czy więc  tuż przed sesją przedawkował z neospazminą i popił nie tą kawą czy nie tą herbatą  co trzeba? Nie wiem. Wiem jedno, mówiąc o kawie w czasie pracy,   mówił przede wszystkim o swoim sposobie spędzania czasu w urzędzie, a to świadczy i o jego aktualnej psychice i o jego poziomie intelektualnym. Można powiedzieć ; każdy mierzy własną miarką. Leń widzi w każdym większego lenia od siebie.

  Trzeci element wywołał u mnie niemal spazmatyczny śmiech. Czy wiecie co, zdaniem Niedźwieckiego stanie się motorem rozwoju Zduńskiej Woli,  magnesem dla młodych ludzi, co zatrzyma ich w mieście? Nowe miejsca pracy? Nie, bo ich nie będzie przynajmniej do czasu prezydentury Niedźwieckiego. To może nowe mieszkania ? Też nie, bo ich też nie będzie. Może więc jakiś lokalny program prorodzinny. No takimi bzdurami, radni Forum na czele z Niedźwieckim, głowy na pewno zawracać sobie nie będą. Więc do diabła co ??? Odpowiedź jest banalnie prosta : RATUSZ ! Zaskoczeni?  Ratusz dla Niedźwieckiego staje  się arką Noego, w której wg niego znajdzie się miejsce dla niego, jego kumpli i dla 8 tys. jego wyborców  i jednocześnie swoistym perpetum mobile w jednym.

  A tym czasem dzięki wciąż podkreślanej przez magistrat dbałości o finanse publiczne  strata na ratuszu, na dzień 28.06.2014 r wynosi bagatela : 5.280.103,80 zł.

 

Max Weber

Tylko wstyd

 Życie nie dla wszystkich usłane jest różami. Jedni jak król Midas, czego się nie dotkną zamieniają to w złoto, inni na odwrót - w kamienie. Gdy jedni potrafią robić interesy z niczego, inni choćby na początku dysponowali górą złota i tak obrócą to w niwecz i splajtują. To kwestia wiedzy i dokonywanych wyborów. Często niestety wybieramy na zasadzie - chcieć, rzadziej na zasadzie - móc. Często na podstawie intuicji i w emocjach, rzadziej w oparciu o wiedzę. Nie od dziś wiadomo, że choć wszyscy, w niemal identyczny sposób przychodzimy na ten świat, to jednak obok wielu innych różnic, różnimy się potencjałem. To co jednym przychodzi lekko innym z trudem, a przecież są i tacy co nic nie osiągają. Tak jest w sporcie, w biznesie, w życiu codziennym, tak jest  także w polityce. Jest praca i sukces, a czasami  są tylko dobre intencje ... i nic więcej. A kiedy brak jest nawet dobrych intencji, a wszystko co się robi to jedynie widzimisię otaczających nas klakierów ? To wówczas idziemy prostą drogą do kompromitacji, szczególnie gdy działamy na forum publicznym. A to wypisz wymaluj sytuacja  Zduńskiej Woli. Deklaracje za deklaracjami, projekty gonią projekty, jedne mrzonki zastępowane są innymi. Inwestycje, jeśli już się rozpoczęły idą jak po grudzie. Większość to niestety  fuszerki, za które przyjdzie nam, mieszkańcom już wkrótce słono zapłacić. Najlepiej bowiem wychodzimy na tych inwestycjach, których Piotr Niedźwiecki nie rozpoczął. I być może należy się gorąco modlić, aby nie rozpoczął już żadnej. Aby także nie zlecał żadnych opracowań, projektów i wszystkiego tego co mu się tam w jego i Marka głowie roi. Bo w tym przypadku brak tych kosztów - to zdecydowany zysk.

   Tutaj już nie tylko chodzi o to, że swymi działaniami, wypowiedziami, zachowaniami kompromituje siebie, ale niestety także nas, nas mieszkańców Zduńskiej Woli. Miasta z ogromnymi aspiracjami sprowadzonego przez Niedźwieckiego do roli okolicznego trefnisia. Na forach regionu łódzkiego, coraz częściej zdarza się, że pod krytyką  urzędującego w którymś z miast burmistrza czy prezydenta ktoś dopisuje komentarz typu; mamy i tak więcej szczęścia, że nie mieszkamy w Zduńskiej Woli, albo nasz prezydent w porządku nie jest, ale co mają powiedzieć w Zduńskiej Woli. Co mają powiedzieć w Zduńskiej Woli? Każdy musi sobie odpowiedzieć sam. Ja jemu ... nie sprzyjam, co zrobią inni w dniu wyborów nie wiem. Wiem , komu on ... sprzyja. O tym zresztą wie cała Zduńska Wola. I to niestety nie jest w interesie miasta a jedynie w interesie tych kilku osób. Wiem także komu on ... nie sprzyja. Nie sprzyja Zduńskiej Woli, kompromitując siebie i nas. Ale to właśnie my możemy postawić tej kompromitacji tamę. Wówczas zaoszczędzimy nie tylko pieniądze, ale przede wszystkim unikniemy wstydu. To my musimy zachować się odpowiedzialnie, jeśli oczywiście ... sprzyjmy sami sobie i temu miastu.

  

Max Weber

Meandry demokracji

   Nic tak nie pobudza emocji jak sport i polityka. Jedno i drugie potrafi łączyć, ale potrafi też dzielić. Niestety tego drugiego mamy znacznie więcej. W walce z przeciwnikami, w sporze z antagonistami sięgamy często po metody, które zastosowane przeciwko nam  budzą nasze oburzenie i zdecydowanie negatywną ocenę. Syndrom Kalego jest wszechobecny. Tacy jesteśmy. Wyrozumiali dla swoich ułomności i bezwzględni w ocenie ułomności innych. Jest to kwestia  pewnych standardów. Standardów innych dla siebie, innych dla konkurentów, rywali, przeciwników.

    Sportowe emocje w postaci Mistrzostw Świata w piłce nożnej są oczywiście mniejsze, bo nie gra Polska.   Większość z nas ma jednak swoje ulubione drużyny. Kibicowanie im, choć nie pozbawione   emocji,  nie tworzy ogromnych punków zapalnych, a jedynie jest dobrą zabawą w gronie znajomych, kolegów, przyjaciół. Spieramy się, ale są to  spory, które zazwyczaj rozładowują się wraz z ostatnim gwizdkiem sędziego.

    Nieco inaczej sprawa wygląda w przypadku sporów politycznych. Tutaj udało nam się wybudować takie mury,  że ten Berliński to mały pikuś. Czy to ma sens. Oczywiście, że nie ma. Ludzi godnych w poszczególnych partiach jest znacznie więcej niż tych niegodnych. Najgorsze jest generalizowanie. Czy kilkunastu a nawet kilkudziesięciu złych prokuratorów świadczy o tym, że wszyscy prokuratorzy są właśnie tacy? Czy kilkunastu czy nawet kilkudziesięciu księży pedofilii świadczy o tym, że cały katolicki kler jest taki ? Czy kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu polityków krętaczy świadczy o tym, że cała klasa polityczna taka jest? Tak można mnożyć te pytania. Bez względu na ich ilość odpowiedź brzmi – nie.

  Czy wulgarny język którym posługują się niektórzy politycy w prywatnych rozmowach, to taki standard, czy raczej swoista arogancja i braki w wychowaniu ? To niestety brak osobistej kultury u niektórych i mała odporność na  przenikanie standardów knajackich u innych. Jak widać są tacy co nie  potrafią  rozmawiać nie używając przekleństw. Przykre jest, że są wśród nich  ci, którzy godząc się na wykonywanie ważnych funkcji w państwie( w mieście zresztą też) winni mieć świadomość, że wymagamy od nich wyższych standardów, także tych  językowych.

   Przyjrzyjmy się naszemu lokalnemu medialnemu życiu. Przypomnijmy sobie jak wiele było gazetowych sensacji i afer. Ile się   potwierdziło? Były przede wszystkim medialną wojną jednych grup przeciw drugim za pomocą donosów, anonimów, nagrań. Wciągały, bo wielu z nas by żyć musi mieć wroga. Popełniamy błędy, ale uczmy się na nich. Przyjrzyjmy się choćby komentarzom na tym blogu. Jak mało z nich dotyczy meritum. Różnijmy się, ale ładnie.

   Bez zachowania dystansu, przede wszystkim do siebie, ale także do  wszystkich tych sensacyjnych informacji w gazetach, TV, w internecie, pogubimy się w nienawiści, a jedyny zysk z tego będą miały, ze zwiększonej sprzedaży, media.

Max Weber

Zduńska Wola ma się tak jak ul. Zduńska

            

Stan miasta jest ostatnio przedmiotem wielu rozmów mieszkańców, sklepikarzy, przedsiębiorców, w końcu radnych i oczywiście władz miasta. Przy okazji 10-cio lecia wejścia do Unii Europejskiej usłyszeliśmy z ust Pana Prezydenta szereg okrągłych jak zwykle sformułowań, o tym jak to jest nam coraz lepiej.

            W pierwszych miesiącach tego roku włodarze potwierdzili zamiar przebudowy ul. Zduńskiej, oczywiście nie całej, tylko odcinka pomiędzy ulicami Paprocką i Główną.To zadanie miało zadać kłam szerzonej podstępnie przez opozycję tezie, że nic poza ratuszem się nie dzieje, bo brak pieniędzy. Na spotkaniach z mieszkańcami pojawiły się sformułowania o kompleksowości prac i trosce o komfort mieszkańców. W myśl zasady ufaj bezgranicznie i sprawdzaj dokładnie, w maju Pan Prezydent poproszony został, o podanie na czym ta przebudowa ma polegać.

W odpowiedzi czytamy:

„Na chwilę obecną konstrukcyjny przekrój dróg przedstawia się następująco: nawierzchnia ścieralna z betonu asfaltowego BA 0/16o grubości po zagęszczeniu 5 cm., na podbudowie tłuczniowej oraz alternatywnie na podbudowie z wbudowanego kruszywa (piasek, pospółka) z stabilizacją spoiwami hydraulicznymi. W zakres zleconego projektu wchodzą badania podłoża gruntowego. Po ich wykonaniu będzie można określić szczegółowo konstrukcje drogi.”

Na pozór odpowiedź jest wyczerpująca, ale część mieszkańców Zduńskiej Woli, w szczególności ci najbardziej zainteresowani ze Zduńskiej mogliby zapytać, czy to już nie zostało kiedyś ustalone, opracowane i obiecane.

Wracamy więc do historii, nie tak w końcu dalekiej, bo do stycznia roku 2009, kiedy na zlecenie Urzędu Miasta Zduńska Wola, Biuro Architektoniczno – Budowlane „PRO – ARCH-2” Sp.z.o.o. z Czechowic Dziedzic opracowało i tu uwaga „PROJEKT ULICY ZDUŃSKIEJ W ZDUŃSKIEJ WOLI” 

W treści opracowania znajdziemy Warunki Geologiczno - Hydrologiczne:

„W podłożu zalegają nasypy niebudowlane oraz osady rzeczne (TORFY, PIASKI ŚREDNIE I GRUBE, GLINY PIASZCZYSTE) i gliny zwięzłe .
Wody gruntowe stwierdzono na głębokości 1-1,6 m. ppt.
Podczas intensywnych opadów deszczu poziom wód gruntowych może się podnieść o ok. 0,5m.”

Odwodnienie:

„Zaprojektowano usytuowanie wpustów ulicznych odprowadzających wody opadowe do kanalizacji deszczowej(…) Dodatkowo, z uwagi na poziom wód gruntowych, zaprojektowano budowę drenów francuskich.”

Konstrukcję jezdni:

5 cm warstwa ścieralna BA
7 cm podbudowa zasadnicza BA
20 cm. podbudowa zasadnicza z kruszywa łamanego 0/31,5 mm
30 cm. wymiana gruntu podłoża na warstwę z materiału niewysadzinowego

           Teraz możemy porównać oba założenia projektowe i dowiadujemy się tego, co zostało przemilczane :

1.  Miasto ma zamiar zaniechać budowy niezbędnej w tym miejscu ze względu na warunki gruntowe kanalizacji deszczowej. Woda będzie się rozlewała po powierzchni gruntu.
2. Zleca się ponowne opracowanie i badanie gruntu, pomimo posiadania takiego opracowania, które nie doczekało się realizacji.
3. Ze względów czysto finansowych zamienia się 62 cm. konstrukcji drogi, na 5 cm. asfaltu na podbudowie z tłucznia (nie podano grubości), lub spoinowanej hydraulicznie istniejącej podbudowie (mieszkańcy sami wiedzą po czym jeżdżą).
4. Pomija się chodniki i niezbędne w tym miejscu, ze względu na potencjał rekreacyjny zbiornika wodnego, ścieżki rowerowe.  

W ten sposób mamy odpowiedź na pytanie jak się ma Zduńska, tym razem ulica,  ale i całe miasto. Brakuje pieniędzy na wszystko i dla wszystkich. Realizowane są próby uszczęśliwienia mieszkańców wyrobami drogopodobnymi i przedszkolopodobnymi. Okres trwałości tych „dzieł” będzie krótki, ale do wyborów wystarczy. Nikt na tym nie panuje, a nowi dyrektorzy biur nie wiedzą widocznie co mają w szafach. Wiceprezydent zajmujący się infrastrukturą pisze historię miasta od nowa, a za punkt początkowy obrał swoją nominację. To co było wcześniej jest głupie, złe, pokraczne i nieporadne.

Pytam Was Mieszkańcy, czy to widzicie? Dlaczego milczycie? Jak długo starczy Wam cierpliwości?  Jak długo milcząca koalicyjna większość w Radzie Miasta zamierza to tolerować. Szacunek dla każdego mieszkańca tego miasta, w tym w szczególności szacunek do mieszkańców ul. Zduńskiej nie pozwala milczeć. Ci ludzie zasługują na coś lepszego niż to, co zamierza zrobić Pan Prezydent.

 

AMICUS

Frustrat

  Odkąd zostaliśmy państwem demokratycznym, odkryliśmy w sobie niemal wszyscy potrzebę komentowania. Komentowania wydarzeń, zachowań, wyglądu, sposobu wypowiadania się itd itp. To dobrze. Ważne jest zdanie każdego z nas, oczywiście pod warunkiem, że unikamy wulgaryzmów, słów ewidentne poniżających innych. Źle jest, kiedy zaczynamy krytykować ułomności fizyczne, lub wyznanie czy orientację. Nie ulega wątpliwości, że najwięcej uwagi poświęcamy aktorom, celebrytom i oczywiście mniejszej lub większej rangi politykom. Tym, którzy za pośrednictwem rozmaitych mediów bywają "u nas w domu", choć nie zawsze do niego zapraszani. Dziś poświęcimy nieco czasu byłemu politykowi, któremu wydawło się, że coś znaczy gdy nim był, a dziś wydaje nam się, że jemu się wydaje, że znaczy jeszcze więcej. Nie owijając w bawełnę, wg niego większość z nas to zwyczajni frustraci. Wydaje się, że VII kadencja, szczególnie senatu niektórym na zdrowie nie wyszła. Dziś okazuje się, że jeżeli ktoś nie przepada za imieniem Marek to jest to oczywiście frustrat, jeżeli ktoś nie potrafi kochać go i podziwiać takim jakim jest, to też jest to oczywiście frustrat. Najwięksi frustraci to oczywiście ci, którzy krytykują kolejne dzieło jego życia, pomnik uwielbienia dla samego siebie i niezłe źródło dodatkowego przychodu, czyli ratusz. Zresztą, cokolwiek ktoś skrytykuje, w czym bezpośrednio lub pośrednio brał udział, to oczywiście wynika to z małości krytykującego, która jest ni mniej ni więcej wynikiem jego, tego krytykanta, ciągłej frustracji. Frustrat to takie przeciwieństwo jego. Człowieka sukcesu, byłego ideanego wspólnika, byłego sprawnego senatora, byłego wizjonerskiego właściciela fabryki, byłego wielkodusznego sponsora. Wszędzie jak wiemy dał się poznać z jak najlepszej strony. Dziś epatuje nas nonsensami, żeby nie powiedzieć groteskową powagą, za pośrednictwem swego kolejnego dziecka-maskotki, czyli Extra. Tutaj, oczywiście poza nim i tymczasem Niedźwieckim, to niemal wszyscy są frustratami. Koledzy z PiS-u, bo wyszli z koalicji, a ich poseł śmiał mieć wątpliwości co do formalnej uczciwości władz miasta, z którymi jak na razie się mocno identyfikuje, koledzy z SLD, bo jednoznacznie opowiedzieli się przeciwko temu co robi 3P na czele z Andrzejem Brockim (słyszałem, że był w Sieradzu załatwiać Florczakowi robotę). Oczywiście największymi frustratami są ni mniej ni więcej tylko członkowie Platformy Obywatelskiej. Nie dość, że nie widziała nam się zbytnio koalicja z nimi, to wciąż mamy jakieś pretensje do prezydenta i do całej tej ekipy. Wogóle okazuje się, że wszystkie partie to siedlisko nieudaczników, półgłówków, kombinatorów, po prostu frustratów. Zresztą dopiero – odkąd go z jednej z nich wywalono. Nasuwa się więc pytanie, czy kontestowanie tego, ciągłe próby, tymczasem nieudane, spotkania się z czołówką władz PO,  to nie jest czasem objaw frustracji pana, panie Marku ? Nie mówiąc już o totalnym zakłamaniu. Ale o tym, to już było.

 

Max Weber.